Siedem rund, dwanaście drużyn i walka, w której każdy punkt ważył podwójnie — dla zawodnika i dla szkoły. Rozegrane 20 listopada w Skórzewie Drużynowe Mistrzostwa Powiatu Poznańskiego w ramach Igrzysk Młodzieży Szkolnej przyniosły reprezentacji Szkoły Podstawowej nr 1 w Puszczykowie czwarte miejsce i osiem punktów. Do podium zabrakło zaledwie jednego!
Barw naszej Jedynki bronili: Tymoteusz Łukasik na pierwszej szachownicy, Tymon Gajda na drugiej, Mateusz Janc na trzeciej oraz Zofia Madura - Dobrychłop na czwartej. Cztery szachownice, cztery indywidualne pojedynki i jeden wspólny cel — jak najlepszy wynik drużyny.
Szachy drużynowe mają szczególny smak. Przy swojej szachownicy zawodnik sam podejmuje decyzje, ale wynik zapisuje na wspólne konto. Remis może uratować mecz, zwycięstwo otworzyć drogę w górę tabeli, a cierpliwa obrona okazać się równie cenna jak efektowny atak. Tu trzeba połączyć ambicję z odpowiedzialnością. Gra się przecież dla całego zespołu!
W takiej właśnie rywalizacji puszczykowska Jedynka wywalczyła miejsce tuż za medalistami. I jest to rezultat, który zasługuje na uznanie! Wystarczy spojrzeć na turniejowe rankingi: przy naszej reprezentacji widniało 1000, tymczasem za nią finiszowały między innymi wyżej notowane zespoły z Krosinka, Lusowa i Swarzędza. Ranking określa oczekiwania. O miejscu w tabeli rozstrzyga gra. Nasi reprezentanci zapisali ten szachowy pewnik na swoją korzyść.
Mistrzowski tytuł zdobyła SP nr 1 w Kostrzynie, kończąc zawody z trzynastoma punktami. Tuż za nią uplasowała się Jedynka z Komornik — dwanaście punktów. Trzecie miejsce przypadło szkole z Napachania, która zgromadziła dziewięć. A zaraz za medalową trójką — Puszczykowo!
Osiem punktów naszych zawodników pozwoliło wyprzedzić Krosinko i Lusowo o jeden punkt. Tak niewielkie różnice pokazują, jak ciasno było w tej części tabeli. Jeden punkt do brązu, jeden przewagi nad kolejnymi zespołami. Każde pół punktu zdobyte przy szachownicy mogło mieć znaczenie dla wyniku meczu, a każdy mecz — dla końcowej kolejności. W takich zawodach dorobek każdego reprezentanta nabiera szczególnej wartości.
Czwarte miejsce pozostawia sportowy niedosyt — podium było przecież tak blisko! Jest jednak przede wszystkim powodem do dumy. Wyprzedzić osiem zespołów i znaleźć się tuż za medalową trójką to sukces. A niedosyt? Niech stanie się zaproszeniem do kolejnych analiz, treningów i turniejów. W szachach po zakończonej partii zawsze czeka następna, a wraz z nią nowa szansa.
Dla mnie ten występ ma również wymiar osobisty. Wielką przyjemnością było przez lata obserwować rozwój Waszych szachowych karier: przyglądać się, jak zdobywacie doświadczenie, coraz więcej rozumiecie i coraz odważniej podejmujecie sportowe wyzwania. Za dzisiejszym miejscem w tabeli stoją rozegrane partie, własne odkrycia, godziny nauki i błędy, z których trzeba było wyciągnąć wnioski. Tym bardziej cieszy kolejny wspólny sukces.
Tymoteuszu, Tymonie, Mateuszu i Zofio — dziękuję Wam za walkę, za ten wynik i za godne reprezentowanie naszej Jedynki! Dziękuję za emocje i za radość obserwowania Waszych postępów. Dla nauczyciela i miłośnika królewskiej gry to jedna z najpiękniejszych nagród: widzieć, jak uczniowie rozwijają pasję i piszą własną sportową historię.
Dziś dopisaliście do niej piękny rozdział. Czwarte miejsce w powiecie, podium blisko, ambicje sięgają dalej. Brawo, drużyno Jedynki — następny ruch należy do Was!